ที่ที่เราต่างคุ้นเคย ที่ที่มีฉันและเธอ เดินกุมมือกันแค่สองคน บรรยากาศยังเหมือนเดิม แต่บางสิ่งที่เพิ่มเติม คือเขามาด้วยอีกคน * ฉันนั้นก็ไม่รู้ว่าเธอนั้นยังจะนัดเจอ ฉันทำเพื่ออะไร แต่ที่ใจฉันรู้คือ มันช่างแสนทรมาน และเหงาจับใจ ** ค่ำคืนที่เคย แสนดี กลายเป็นแสนเดียวดายอ้างว้าง ทั้งที่มีเธอข้างๆ แต่เหมือนฉันเป็นส่วนเกิน *** อยากจะทำให้เขาลอยไปให้พ้นทาง อยากกุมมือเธอไว้ข้างกันอย่างวันเก่า แต่ก็เป็นได้แค่เรื่องราวในฝัน เรื่องจริงทำไม่ได้ ทำได้แค่ปล่อยรักลอยไปให้พ้นใจ อยู่อย่างจมกับน้ำตาไปก็เท่านั้น ปล่อยให้เธอกับเขาล่องลอยออกไป กับกระแสน้ำตา ของฉัน เธอบอกว่าเธอเจ็บที่ฉันนั้นทำ เจ็บเหลือเกินที่จำ คำทุกคำที่ฉันพูด ที่เคยบอกว่ารักจะเป็นจะตาย ตอนนี้มันมลายหายลับไปเหมือนควันธูป แต่ในความจริงแล้วมันผิดที่เธอไม่ฟัง พอพูดไปก็ทำเป็นเหมือนเมิน พูดเอาเหตุผลให้ฟังอธิบายให้กัน ยังเข้าใจมันยากซะเหลือเกิน มันก็คงไม่แปลกที่เราต้องแยกทาง จุดชนวนด้วยไฟที่เธอได้วางก่อ เธอไม่ต้องมาอ้างว่าเขามาแทรกกลาง ความจริงรักเรามันไม่มีทางต่อ เขาก็เป็นแค่เพื่อนที่ดีของฉัน ภาพที่มีเหล่านั้น เธอกำลังคิดไปเอง เธอก็เอาแต่คิดอย่างงั้น พูดให้คิดกี่ครั้ง เธอก็พลั้งไม่ยอมเข้าใจเอง อยากจะเจ็บอยู่ผู้เดียว ไม่ต้องการมีผู้ใด เข้ามาข้องเกี่ยวเข้ามาเจอ ไม่ต้องห่วงใจฉันพัง เจ็บเท่าไหร่ใจฉันยัง ยังยิ้มอ่อนได้เสมอ ( ซ้ำ * , ** , *** ) ที่ๆ เราเคยพบ เพลงที่ฟัง อนาคตที่เราได้เริ่มวาง ยังคงคิดถึงมันถึงเธอบอก ว่าเขาทำให้รักเราเริ่มจาง มันไม่ใช่อย่างนั้นหรอก เธอ เธอต้องฟังที่ฉันบอก เธอ ฉันไม่คิดอย่างงั้น ต่อให้เธอยังเชื่อมั่น ว่าความจริงฉันหลอก เธอ ( ซ้ำ *** )