//
( 8 Times ) สะพายกระเป๋าขึ้นบ่า ปาดน้ำตาลาบ้านวันนั้น ชื่อกระเป๋าขนฝัน ที่ข้างในมีเพียงเสื้อยืดเกงยีนส์ เป็นนกน้อยบ้านนาจนๆ ต้องจากจรโบกโบยหากิน เบื้องหลังนั้นคือหนี้สิน ถึงน้ำตารินก็จำต้องดิ้นกันไป หอบเอาความฝัน ดั้นด้นมายังเมืองคนเจริญ บ้านเมืองรุ่งเรืองเหลือเกิน แต่กินข้าวบ่เอิ้น กันคือจั่งคนบ้านเฮา * อดเอาเด้อหล่า เด้อหล่าคำเเม่เว้าลอยมา เหม่ออยู่ข้างหน้าต่าง หัวใจดวงอ้างว้างกะฝืนยิ้มตื่มใจ บอกตนไว้ว่าสิบ่ยอมถอย ใจลอยๆ คิดเห็น ผู้คนคอยอยู่ทางบ้าน ปุ๋ยหว่านข้าว พ่อไปเซ็นต์ยังรอต้องใช้ ค่าน้ำ.. ค่าไฟ ค่าห้องเช่าแทบสิบืนไม่ไหว ผู้สาว.. ไกลบ้าน คนนี้สู้สุดขาดใจ สักวันฟ้าคงเห็นใจ ลูกคงทำได้สิหอบความฝันคืนนา พ่อจ๋าพ่อคอยเเหน่เด้อ แม่จ๋าเเม่คอยแหน่เด้อ ถึงแม้ต้องเจอหนักปานใด๋ลูกบ่หวั่น นั่งอยู่มุมห้องกอดกระเป๋าขนฝัน วาดภาพไว้ทุกวัน ว่าพ่อแม่นั้น.. ต้องสบาย * อดเอาเด้อหล่า เด้อหล่าคำเเม่เว้าลอยมา เหม่ออยู่ข้างหน้าต่าง หัวใจดวงอ้างว้างกะฝืนยิ้มตื่มใจ บอกตนไว้ว่าสิบ่ยอมถอย ใจลอยๆ คิดเห็น ผู้คนคอยอยู่ทางบ้าน ปุ๋ยหว่านข้าว พ่อไปเซ็นต์ยังรอต้องใช้ ค่าน้ำ.. ค่าไฟ ค่าห้องเช่าแทบสิบืนไม่ไหว ผู้สาว.. ไกลบ้าน คนนี้สู้สุดขาดใจ สักวันฟ้าคงเห็นใจ ลูกคงทำได้สิหอบความฝันคืนนา พ่อจ๋าพ่อคอยเเหน่เด้อ แม่จ๋าเเม่คอยแหน่เด้อ ถึงแม้ต้องเจอหนักปานใด๋ลูกบ่หวั่น นั่งอยู่มุมห้องกอดกระเป๋าขนฝัน วาดภาพไว้ทุกวัน ว่าพ่อแม่นั้น.. ต้องสบาย
