กระดาษหน้าสุดท้าย

ก

ระดาษหน้าสุดท้

าย

ฉันเว้นเอาไ

ว้

เพื่อเขียนเพลง

นี้เพื่อเธอ

แ

ต่เหตุไฉ

น

คนในบทเพ

ลง

ไม่อยู่ด้วย

กัน

ใ

ห้ไปทั้งร้

อยแต่เธอไม่

รู้

ช่าง

น่าสงสาร

ไ

ม่..

รั

ก..

ยัง

..

ทำร้

าย..

อี

ก

เธ

อ..

คิดทบทวนอยู่

ทุกคืนวัน

ว่าเ

ธอนั้นรักฉันจริงรึป่

าว

ทุกๆ

วันฉัน

พยายาม

จะ

ทำให้เธอไม่มองข้าม

ฉัน

ห

รือความจริงฉันต้

องยอมแพ้

ให้

คนที่ยืนข้างเธอคือเ

ขา

ไอ

คนอย่างเรามันไม่เอาไหน

ต้อง

ทำยังไง

ไหนเธอช่วยลองบอกที

ยังจำไอ

วันเก่าๆ

ของเราได้ไ

หม

ยังหวังว่า

ตัวเธอนั้นจะยังไม่ลืม

กัน

คืน..

สุด..

ท้า

ย..

ของเ

รา

จ

าก

กั

นไป

ก่อนจะจ

าก

เธอไม่ต้องมากล่อมประส

าท

ก่อนเขียนเรื่องเธอผมคงต้องต่อกระด

าษ

บอกเธอไปแม่งก็เหมือนบอกอาก

าศ

ทำไมความรู้สึกแม่งปัญญาอ่อน

สัสๆ

มันใกล้ถึงบทจะดี

เธอเหมือนเ

นื้อเขียวสดขจี

ตอนนี้ใช้

วันเวลาหมดจะปี

เพื่อต้องการสิ่งเ

ดียวคือคำว่าบทกวี

ในตอนที่ม

อบ

เพื่อจะเอาให้ตัวเธอที่ช

อบ

แต่ว่ามันทำไมกันต้องเป็นผมที่ต้

อง

นอนกอดกล้อง พร้อมกับน้ำตาที่ล่

อง

เมื่อเห็นภาพของเธอ มาพร้อมน้ำตาที่ซ่

อน

ผมเอาลงที่บ้อง ยินดีด้วยที่เธอได้ไปที่ชอบ

ไม่ต้องระแ

วงนี่ผมเองที่จ้อง

ก็ตอนที่คุณหัวใจพัง แม่งก็เป็นผมที่ซ่อม

ถ้าเธอกลับมาที่ห้

อง

อย่าลืมไปดูใต้เตียง (หล่ะ)

หลายๆ อ

ย่างเธอคงจะจำได้เอง

ความรู้สึกไม่เ

อน

ความทรงจำไม่เอียง

ใ

ช่เธอมันรักใครไม่เป็น

ตอนนี้น้ำ

ตาหยดเป็นกลอง

ปากร่ายร้

องไปเป็นบทเป็นกลอน

ไม่ได้เหมือนซี

รี่ย์ที่มันจบเป็นตอน

แต่ชีวิตจ

ริงบุหรี่กูหมดเป็นซอง

เมื่อเธอยืนไ

ด้

แล้วมือเธอไม่ต้องเกาะผม

เ

ธอเจอคนที่เหมาะสม

คนที่เพรียบพร้

อมและเค้าก็มาก่อนผม

เธอควรจะไปกอดเ

ค้า

เธอไม่ต้องมากอดผม

ให้มันเป็นหน้าสุดท้

ายที่ผมเว้น

ไว้

เหมือนกับเรื่องของเ

ราที่ถูกเว้นวรรค

ถ้ามันเป็น

ผมจะยกเว้นมั้ย

ทำไมเป็น

มันเธอถึงเว้นวะ

ผมเข้าใจแ

ล้วไม่ต้องเค้น

นัก

น้ำตาของเ

ธอผมรอเช็ดนะ

ผ่านไปไม่นาน มันก็ยังไม่ได้การ

ความรู้สึกของเมื่อว

านมันก็เละละ

วันนี้ผมต้องเช็ดซับ

กระดาษหน้าสุดท้

ายไม่ให้เละนัก

ก

ระดาษหน้าสุดท้

าย

ฉันเว้นเอาไ

ว้

เพื่อเขียนเพลง

นี้เพื่อเธอ

แ

ต่เหตุไฉ

น

คนในบทเพ

ลง

ไม่อยู่ด้วย

กัน

ใ

ห้ไปทั้งร้

อยแต่เธอไม่

รู้

ช่าง

น่าสงสาร

ไ

ม่..

รั

ก..

ยัง

..

ทำร้

าย..

อี

ก

เธอ

..