กฎแห่งช้ำ

โลกใบนี้ มีคำว่ากฎตามธรรมชาติ บ้านเมืองมีกฎหมาย ในโรงเรียนในวัด มีข้อบัญญัติให้ต้องปฏิบัติตาม การฮักไผสักคน คงบ่มีปัญหาหากว่าฮักยังหวานฉ่ำ แต่หากมื้อใด๋ ต้องกลายเป็นผู้ชอกช้ำ ใจถูกกระทำจำเป็นต้องยอมรับ กฎให้ได้ * กฎของน้ำ คือต้องไหลลงสู่ ที่ต่ำ กฎของคนชอกช้ำ คือต้องทำใจให้ไหว กฎของน้ำตา มีอยู่ว่า มันมีหน้าที่ต้องไหล กฎของคน.. อกหัก จากอ้าย คือต้องอยู่ให้ไหว (เมื่อหัวใจ ต้องเจ็บ) นับต่อตั้งแต่นี้คงมีแต่น้ำตา ถึงแม้ช่วงเวลาที่เหลือบ่มีอ้าย แต่มีเศษใจที่น้องต้องเก็บ จำเป็นต้องเรียนรู้การอยู่ผู้เดียว ถึงแม้วันนี้น้องต้องเหงาต้องเจ็บ แต่ใจน้องต้องยอมรับ กฎของความช้ำ ( ซ้ำ * , * ) กฎของคน.. อกหัก จากอ้าย คือต้องอยู่ให้ไหว โอ๊ย.. เมื่อหัวใจต้องเจ็บ